the Franco–Siamese Treaty of 1907

 This year is set to witness a flowering of relations between Bangkok and Beijing – but Thai strategists remain both ambivalent and wary. Thailand’s Foreign Minister Sihasak Phuangketkeow has garnered significant attention with his latest interview with The Washington Post, in which he expressed unambiguous opposition to the United States’ war with Iran and spoke favorably about China and Russia. China is, of course, the bigger partner for Thailand, with many existing indicators of closeness spanning trade, political leadership, socio-cultural ties, and defense. April alone has seen many good developments in Thailand-China ties, sustaining the momentum from last year’s Golden Jubilee celebration of their modern diplomatic relations. Chinese Foreign Minister Wang Yi was just in Thailand last week, where he stopped in Bangkok and the southern resort province of Krabi for high-level talks . Ahead of his trip, Chinese Ambassador to Thailand Zhang Jianwei was apparently the first foreig...

 ឥទ្ធិពលដែលកំពុងពង្រីករបស់ចិននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងឡាវ ដែលជាសង្វៀនប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការប្រកួតប្រជែងនៅឥណ្ឌូចិន ។ ចំពោះមេដឹកនាំវៀតណាមជាច្រើន កម្ពុជានិងឡាវ  គឺជាចំណុចកណ្តាលនៃការរស់រានមានជីវិតរបស់ពួកគេ។ នៅក្នុងចិត្តគំនិតរបស់វៀតណាម ប្រទេសថៃតំណាងឱ្យដែនកំណត់នៃការពង្រីកខ្លួននៅភាគខាងលិចរបស់វៀតណាម តាមរបៀបដូចគ្នានឹងប្រទេសចិនបង្កើតរបាំងភាគខាងជើង។ ឡាវ និងកម្ពុជា ដែលមានភាពទន់ខ្សោយដោយធម្មជាតិ អាចបង្កការគំរាមកំហែងដល់វៀតណាមបានលុះត្រាតែពួកគេត្រូវបានគាំទ្រដោយចិន ។ កិច្ចព្រមព្រៀងរវាងថៃ និងវៀតណាមលើបញ្ហា កម្ពុជា  និង ឡាវ  នឹងផ្តល់ឱកាសឱ្យពួកគេដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមមុខដាក់គ្នារវាងប្រទេសទាំងពីរ។  ចំពោះប្រទេសថៃ នោះមានន័យថា ការបង្វែរការយកចិត្តទុកដាក់ទៅកាន់តំបន់ខាងលិចជាមួយប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា ជាកន្លែងដែលព្រំដែនដ៏វែង និងងាយជ្រាបចូល តួអង្គប្រដាប់អាវុធកាន់តែច្រើន និងលំហូរជនភៀសខ្លួនទាមទារការផ្តោតអារម្មណ៍ច្រើនជាងព្រំដែនជាមួយប្រទេសកម្ពុជា។  ចំណែកឯប្រទេសវៀតណាមវិញ នឹងមានជំហរល្អប្រសើរជាងមុនក្នុងការ បង្វែរទិសដៅ ទៅទិសខាងកើតទៅកាន់សមុទ្រចិនខាងត្បូង ជាកន្លែងដែលការធ្វើទំនើបកម្មកងទ័ពជើងទឹក និងយុទ្ធនាការទាមទ...

 Both Bangkok and Hanoi share concerns about China’s expanding influence in Laos and Cambodia, a historic arena of strategic competition between the two powers. The latest encroachment by Cambodian troops into the disputed areas along the country’s border with Thailand around the “Emerald Triangle,” resulting in the exchange of fire and the death of a Cambodian soldier in late May, has added to Thailand’s growing two-front insecurity. Besides the emotionally charged nationalist tensions with Cambodia over the question of territorial sovereignty on the eastern border, the threat of spillover from Myanmar’s bloody civil war on the western front has become a new normal. Despite Thailand’s clear superiority in material capabilities, the time and energy needed to deal with these immediate neighbors simultaneously can be deeply draining. As such, easing pressure on one border to focus on the other would benefit Thailand in the long run, and Vietnam – with its own dual-front dilemma and ...

Mainland Southeast Asia’s strategic equilibrium ultimately rests on the mutually reinforcing foreign policy approaches of Hanoi and Bangkok. Vietnam’s “ Four Nos ” doctrine – which commits it to no military alliances, no siding with one country against another, no foreign military bases on Vietnamese soil, and no use of force or threat of use of force in international relations – is often interpreted as the backbone of the country’s policy of non-alignment in the current phase of intensifying great power competition. However, the recent Cambodia-Thailand border conflict reveals a no less important aspect of the policy, which is that Hanoi also seeks to be non-aligned with regard to disputes among its peer neighbors, except for Vietnam’s sole treaty ally Laos. This is a huge policy reversal compared to the heyday of the Third Indochina War (1977-1991), when Hanoi backed the People’s Republic of Kampuchea in its border clash with Thailand, partially resulting in Vietnam being internatio...

  តាមរយៈ​វិធានការ​នេះ ឥស្សរជន​ហិរញ្ញវត្ថុ​កំណត់​ថា​ពេលណា​សេដ្ឋកិច្ច​គួរ​ពង្រីក និងពេលណា​គួរ​ដួលរលំ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រទេស​នានា​ស្ថិត​ក្នុង​ស្ថានភាព​មិន​ស្ថិតស្ថេរ​ជាប់​ជានិច្ច។ វិបត្តិនីមួយៗគឺជាឱកាសសម្រាប់ការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធឡើងវិញ ជាឱកាសដើម្បីដំឡើងគោលនយោបាយ លក្ខខណ្ឌ និងរចនាសម្ព័ន្ធថ្មីដែលកំណត់អំណាចក្នុងស្រុក និងពង្រឹងស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុ។ភាពវឹកវរមិនមែនជាឧបសគ្គទេ ប៉ុន្តែជាឧបករណ៍មួយ។ ពួកគេដឹងថាវាគឺនៅក្នុងពេលវេលានៃភាពចលាចល និងភាពអស់សង្ឃឹមបំផុត ដែលរដ្ឋាភិបាលបោះបង់ចោលសិទ្ធិជាមូលដ្ឋានបំផុតរបស់ពួកគេ។ ការសម្រេចចិត្តយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ - ចាប់ពីការធ្វើឯកជនភាវូបនីយកម្មធនធាន រហូតដល់ការកាត់បន្ថយសេវាសង្គម - មិនអាចធ្វើទៅរួចនៅក្នុងពេលវេលាដែលមានស្ថិរភាពនោះទេ។ វាគឺនៅក្នុងភាពវឹកវរដែលអាចទាញយកប្រយោជន៍ដើម្បីរៀបចំឡើងវិញនូវសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក ដោយលុបបំបាត់ការតស៊ូណាមួយ និងរចនាឡើងវិញនូវគោលនយោបាយសាធារណៈ ដើម្បីបម្រើតែផលប្រយោជន៍របស់អ្នកដែលកំពុងប្រតិបត្តិការនៅក្នុងស្រមោល។ «ស្ថាប័ន​ដែល​គ្រប់គ្រង​ពិភពលោក​មិន​ដំណើរការ​ដោយ​ឯករាជ្យ​ទេ ពួកគេ​គឺជា​ចំណុច​ក្នុង​បណ្តាញ​អំណាច ដែល​ភ្ជាប់​គ្នា​ដោយ​ផលប្រយោជន៍ របៀបវារៈ និង​ចក្ខុវិស័យ​រួម​...